Abstract
Mazkur maqolada XX asr boshlaridagi o‘zbek milliy uyg‘onish tafakkurining yirik namoyandasi Abdurauf Fitratning milliy musiqa ilmi, mumtoz musiqiy meros, Shashmaqom, an’anaviy ijrochilik, milliy cholg‘ular va musiqiy ta’lim haqidagi ilmiy qarashlari musiqashunoslik nuqtayi nazaridan tadqiq etiladi. Tadqiqotning markaziga Fitratning “O‘zbek klassik musiqasi va uning tarixi” asari hamda uning Buxorodagi musiqiy jarayonlarga doir amaliy faoliyati qo‘yildi. Fitratning musiqaga murojaati jadid ma’rifatparvarligining umumiy madaniy dasturidan ajratib emas, ayni paytda uning mustaqil musiqashunoslik mazmunini saqlagan holda o‘rganildi. Tahlil natijasida Fitrat milliy musiqani faqat estetik qadriyat yoki tarixiy yodgorlik sifatida emas, balki o‘z ichki nazariy qonuniyatlari, tarixiy taraqqiyoti, ijro maktablari, usul tizimi va cholg‘ular majmuasiga ega ilmiy tadqiqot obyekti sifatida tushungani aniqlandi.
References
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.